اوباما: "آری، ما میتوانیم!"
اوباما تاریخ آفرید و امریکا باردیگر تاریخ سازشد. بارک حسین اوباما، امروز با بدست آوردن پیروزی در اکثریت ایالات پرنفوس و مهم این کشور به صفت چهل و چهارمین و نخستین رئیس جمهور سیاه پوست این کشور انتخاب گردید. اوباما در سخنرانی یی که پس از پیروزی اش به صفت نخستین رئیس جمهور سیاه پوست ایالات متحده داشت، گفت: "امریکا از تاریخ پنهان نمیشود، امریکا تاریخ میسازد!"

 
اوباما دیگر دگرگونی یی را که میخواست و در دوران مبارزات انتخاباتی اش به مردم وعده میداد، همین حالا آورده است. چرا که تنها برگزیده شدنش به صفت رئیس جمهور امریکا خود دگرگونی یی درآن کشورو درسطح جهان است. این پیروزی بنیاد ذهنیت های تبعیض گرانه در سراسر جهان را از بنیاد به لرزه درآورد و درامریکا ویرانش کرد. این پیروزی نه تنها برای سیاهپوستان امریکا بلکه مساویانه برای سفید پوستان امریکا نیز هست. به همان اندازه یی که سیاهپوستان حق دارند این پیروزی را جشن بگیرند به همان اندازه سفید پوستان امریکا که از اوباما پشتیبانی کردند درین پیروزی شریک اند.  نژاد پرستی و فاشیزم را نه تنها سیاهپوستان با کار، استعداد، اراده، پشتکار و ایمان خلل ناپذیر به پیروزی حق و برابری به زانو درآورند بلکه سفید پوستان امریکا نیز درین مبارزه با سیاهان همراه بوده اند. دیگر نه سیاهپوست خود را کمتر احساس میکند و نه سفید پوست به سیاهپوستی به دیدهء تحقیر میتواند بنگرد.
 
اوباما در سخنرانی پذیرش پست ریاست جمهوری پس از پیروزی در انتخابات با یاد آوری تاریخ پر از درد و رنجی که سیاهان درین کشور کشیده بودند، بارها و به تکرار گفت، "ازما میپرسیدند که آیا شما توانایی دارید چنین کنید؟ و ما میگفتیم: بلی، ما میتوانیم!"
 
سیاهپوستان راه درازی را طی کرده اند. ازان زمان که در پارک های عمومی شهر نوشته میشد: "ورود سگ ها و سیاه ها ممنوع است!" تا این زمان که یک سیاهپوست برقصر سفید حکم براند، راه دراز، تلخ، دردناک و پراز موانع بود.
جالب آنست که بارک اوباما هرگز در دوران مبارزات انتخاباتی اش سیاهپوست بودنش را به مثابهء حربه یی علیه رقیبش به کار نگرفت. بلکه سلاح رزم او دانش، اراده، اعتماد به نفس ومنطق نیرومندش برای اقناع طرف مقابل و مردم بود. هرگز نگفت که مرا نمی پذیرید به خاطری که سیاهپوستم. تنها یک بار درین دوران یاد آور شد که شاید کسانی به خاطری برای او رای نمیدهند که چهره اش با چهرهء آنانی که در نوت های دالر دیده میشود متقاوت است- همین وبس.
به همین گونه جان مک کین رقیب انتخاباتی او هرگز حرفی و سخنی مبنی که اشاره یی به رنگ پوست اوباما داشته باشد برزبان نیاورد. بلکه درهربحث و سخنرانی یی، تلاش داشت نشان دهد که او توانایی و تعقل بیشتری برای رهبری امریکا را دارد.
 
اوباما  در سخنرانی اش گفت: "نیروی امریکا در تکنولوژی پیشرفته، سلاح های ذروی و اقتصاد آن نیست. نیروی امریکا در ایمان شان به برابری، دموکراسی و ارزش های آن است."
 
سناتور جان مک کین رقیب جمهوریخواه اوباما درین انتخابات پس از دریافت نتیجهء انتخابات به اوباما تیلفون کرد و پیروزی اش را تبریک گفت. او به اوباما گفت که اگراوباما تاکنون رقیبش بوده است، حالا رئیس جمهورش است. جان مک کین که شام سه شنبه در ایالت اریزونا پایان مبارزات انتخاباتی اش را اعلام کرده و پیروزی اوباما را پذیرفته بود گفت: "امروز من برای بدست آوردن کرسی ریاست جمهوری امریکا میرزمیدم و امشب خدمتگارآنم."
 
درسی که از پیروزی اوباما درین انتخابات میتوان گرفت یک درس تاریخی برای بشریت است. بشریتی که هنوز در گوشه و کنار جهان با زورگویی، خود برتربینی، نژاد پرستی، و برترجویی های نارو روبرواست، امروز حقیقتی را دریافت که بیانگر پایان افسانه ها و اسطوره های فاشیست محورانه است. برای رئیس جمهورشدن و رسیدن به رهبری یک جامعهء انسانی رنگ پوست نمیتواند معیار باشد، بلکه لیاقت، درایت، دانش، اراده و قلبی خالی از تعصب، تبعیض و کینه نسبت به بشریت نیاز است.
 
اوباما در بخشی از سخنان تاریخی خود خطاب به آنهایی که برایش رای نداده اند گفت: "من رای شما را دریافت نکردم، اما صدای شما را میشنوم!" و بدین ترتیب اوباما خود را در برابر آن امریکایی هایی که به او رای نداده اند  نیز مسوول به حساب آورده و تعهد کرد که به کمک آنها در راه تامین خواست های شان برای امریکا کار خواهد کرد.
 
آنجا که بارک اوباما در شهر مشیگن ایالت ایلونای صحبت میکرد، یک جمعیت یکصد و بیست و پنج هزاری نفری  گرد آمده بودند و هرزمانی که میگفت: "آری، ما میتوانیم!" مردم صدا میکردند: "آری، ما میتوانیم!"...."آری، ما توانستیم!"
 
بسیاری از سیاه پوستانی که در میان جمعیت برای شنیدن سخنرانی بارک اوباما آمده بودند، چهره های هیجانی و احساساتی داشتند. بسیاری از سفید پوستان و به ویژه زنان نیز درین شور و هیجان دست کمی از آنها نداشتند. درمیان جمعیت جسی جکسن یکی مهمترین رهبرسیاهپوستان و یکی از فعالین برجستهء حقوق مدنی در امریکا که خود نیززمانی کاندید ریاست جمهوری در امریکا بود، نیز دیده میشد که بی اختیار میگریست واشک گونه هایش را ترکرده بود.
 
امریکایی ها با انتخاب نخستین رئیس جمهور سیاه پوست برای کشور خویش لکه ننگی را ازدامن خود ویا لااقل ازدامن نسل موجود این کشور زدوند.  لکه ننگی را که یادگار و میراث گذشته های این کشور بود. این پیروزی بیشتر ازان که برای سیاه پوستان باشد، برای سفید پوستانیست که نشان دادند از بردگی، تبعیض و نابرابری بیزار وبه معیار های انسانی و انسانیت باورمندند.
 
این که اوباما در آینده برای امریکا و جهان چه کار مفید و یا نامفیدی خواهد کرد، آینده پاسخ میگوید. اما به جرئت میتوان پیروزی او را به مثابهء پژواک خوش آهنگ ناقوسی در مرگ فاشیزم ومیخ نهایی برتابوت نژاد پرستی و برتری جویی های قومی و نژادی شمرده و به تجلیل نشست.