صدیق الله توحیدی

براساس برنامۀ از قبل تعیین شده سرشماری سراسری در کشور باید در ماه اسد سال روان آغازگردد. اما برخی از حلقات نزدیک به رئیس جمهور کرزی درتلاش اند تا این پروسه را سبوتاژ نموده نگذارند این مأمول به انجام برسد. دراین توطئه می توان بر دوعامل اساسی توجه کرد: .یک رئیس جمهور وتیم نا کارآمدش سعی دارند تا به دلیل عدم سرشماری از انتخابات ریاست جمهوری طرفه رفته اذعان نمایند که وقتی این پروسه ملی قابل اجرا نیست به دلیل نا امنی ها در برخی از ولایات انتخابات واشتراک مردم نیز متصور نمی باشد.


دوم این که حلقات متعصب و قدرت گراً که همیشه داد از اکثریت یک قوم درافغانستان می زنند در هراس اند که سرشماری دقیق وزیر نظارت مطبوعات آزاد ممکن هست تشت رسوایی آن ها را ازبام به زیر افگند و ادعاهای میان تهی اکثریت دورغ محض ثابت گردد.

روی دو دلیل بالا دیده می شود که کامپاین شدید درجریان است تا پروسه سرشماری نفوس افغانستان به تعویق افتاده و نگذارند که مسأله اکثریت واقلیت اقوام که براساس آن سال ها است امتیاز گرفته می شود روشن گردیده همه بدانند که کدام قوم چند فیصد نفوس کشور را تشکیل می دهند.

استفاده ابرازی از وجود نا امنی به هیچ وجه نمی تواند دلیل قانع کننده برای عدم اجرای برنامۀ سرشماری گردد، زیرا نا امنی در برخی از ولایات جنوب کشور وجود دارد نه درهمه ولایات. ثانیاً نمی توان یک برنامه سراسری را به خاطر چند ولایت به تعویق انداخت . نخستین گرد همایی به خاطر رد اجرای برنامه نفوس شماری درولایت قندهار، توسط برادر رئیس جمهورکرزی انجام شد وقیوم کرزی رئیس شورای ولایتی قندهار دراین نشست اعلام کرد به دلایل نا امنی وجنگ نباید این پروسه اغاز گردد. این خود مبین این امراست رئیس جمهور درصدد ایجاد مانع برای سرشماری بوده واین مسأله را از زبان برادرش ابراز داشته است.

در ولایت مشرقی ننگرهار نیز ایادی رئیس جمهور با تدویر مجلسی خواستار لغو تاریخ اغاز برنامه سرشماری شده اند. اما چرا ولایات ماًمون اعلام موضع نمی کنند و اصرار نمی ورزند که مناطق آن ها مساعد اجرای چنین برنامه یی هست؟ سیاست مداران این مناطق هیچ گاه به مسایل مهم نمی پردازند وهمیشه منتظر کنش ها بوده ویا به اهیمت پروسه سرشماری پی نمی برند.

در کنفرانس بن یگانه مسأله ای که کرزی را به کرسی ریاست جمهور تک قدرتی رسانید مسأله قوم اکثریت بود ورنه هیچ امتیازی رئیس جمهور کرزی نسبت به سایر مدعیان نداشت. امروزه وقتی درست نگاه می شود قدرت اصلی به دست کسانی است که مدعی اند اکثریت نفوس را قوم وقبیلۀ ایشان تشکیل می دهد. چه بسا که تیوریسن های فاشیزم قومی به حیت مشاور وغیره در کنار رئیس جمهور کرزی برنامه های ضد ملی را طرح وتوسط رئیس جمهور آن را به منصۀ اجرا می گذارند.

مدتی نه چندان دور حاجی علم گل نماینده کو چی ها درمجلس به صراحت گفت که کوچی ها ( پشتون) ها باشندگان اصلی این سر زمین اند؛ اما سایر اقوام مهاجر بوده از کشور های همسایه به افغانستان آمده اند پس واضح است که حاکمیت نیز به این دیدگاه ایقان وباور دارد.

امتیاز های مغایر قانون اساسی همه دال بر چنین دیدگاه های متعصبانه دستگاه حاکم می باشد. اکنون اگر هلمند نا آرام است ومکاتب به روی دانش آموزان مسدود شده به باوراین عده باید مکاتب بامیان، بلخ ،هرات و بدخشان نیز مسدود گردد؛ وگرنه چنین نیست؛ پس منطق عدم اجرای برنامۀ سرشماری سراسری درکجا نهفته است.

باشندگان سایر ولایات حق دارند بدانند در ولایات شان به چه تعداد مردم زندگی می کنند. دولت ملکف است برنامه های اقتصادی و توسعه یی خویش در هر ولایت برمیزان نفوس آن ولایت طرح ریزی کند. بدون سرشماری دقیق آیا می توان برنامه ریزی کرد که درفلان ولایت به چه تعداد شفاخانه ومکتب وسایر خدمات نیاز هست ؟

رئیس اداره مستقل احصایه مرکزی به صراحت اعلام کرد که حلقات معین سیاسی می خواهند از عدم اجرای این برنامه سود ببرند و به اهداف سیاسی خویش دست یابند . آیا این گفته رئیس اداره مستقل احصایه مرکزی اشاره مستقیم به تیم هوادار وشریک در قدرت رئیس جمهور نیست؟ همیشه سایر اقوام در صف دوم امتیاز قرار دارند و آن هم دلیل ادعای اکثریت از جانب برخی حلقات تمامیت خواه و قدرت طلب.

روشنفکران همه اقوام باید دربرابر این توطیه بایستند و نگذارند این پروسه به آینده نامعلوم موکول گردد.چه وقتی این برنامه دراکثر ولایات اجرا گردد و متباقی ولایات نا امن را می توان در یک فرصت مناسب سرشماری کرد که درآن صورت نه وقت ضایع می گردد و نه هم حق سایر ولایات سلب.

گره مسأله اکثریت واقلیت که همیشه متنازع فیه در میان روشنفکران سیاسیون هست گشوده شده وهرکس نمی تواند ازاین مسأله به آب نان ، قدرت و ریاست برسد. خوش بود گر محک تجربه آید به میان--- تا سیه روی شود هرکه درغش باشد .

 

برگرفته از سایت روزنامهء پیمان