فرهنگ پارسی تمدن ساز است

در حوزه یی که ما زندگی می کنیم دو فرهنگ تمدن ساز بوده اند. یکی فرهنگ پارسی که  بعدها فارسی – اسلامی شد و دیگر فرهنگ سانسکریت. در تمام این حوزه از اناتولی تا کاشغر و از آسیای میانه تا بنگال و برما، همین دو فرهنگ پارسی و سانسکریت بوده است که توانایی ساختن تمدنها را داشته اند.

تمدن در کلیت خویش یعنی شهریت، شهریگری، نظام سیاسی قانون محور وقانونساز، ارتش منظم و تکنولوژی شگوفان.

چند روز پیش مقاله یی به قلم ریچارد ایتون استاد دانشگاه اریزونا در امریکا، در باب فرهنگ تمدن ساز و جهانشهری پارسی و سانسکریت را در فیس بک خدمت دوستان تقدیم کرده بودم. دران مقاله  آقای ایتون از زبان ابن بلخی که در قرن دوازدهم میلادی می زیسته است، آورده بود که:

"هیچ کشوری بدون ارتش، هیچ ارتشی بدون ثروت، هیچ ثروتی بی رفاه و شگوفایی مادی و هیچ شگوفایی مادی بی عدالت، وجود ندارد."

بنده نمی دانم که آیا ابن بلخی همان دقیقی بلخی است و یا این دو از هم فرق دارند، اما دقیقی بلخی که در دربار سامانیان می زیست و شاهنامه را او اغاز کرده بود و هزار بیت آنرا نوشته بود، شعر معروفی دارد که آنچه ریچار ایتون نقل می کند دران به زیبایی تمام بازتاب یافته است:

به دو چیز گیرند مر مملکت را
یکی ارغوانی یکی زعفرانی
یکی زرنام ملک بر نبشته
دگر آهن آبداده یمانی
کرا بویه وصلت ملک خیزد
یکی جنبشی بایدش آسمانی
زبانی سخنگوی و دستی گشاده
دلی همش کینه همش مهربانی
که ملکت شکاریست کاو را
نگیرد عقاب پرنده نه شیر ژیانی
دو چیز است کاو را ببند اندر آرد
یکی تیغ هندی دگر زر کانی
به شمشیر باید گرفتن مر او را
به دینار بستنش پای ارتوانی
کرا تخت و شمشیر و دینار باشد
نبایدش تن سرو و پشت کیانی
خرد باید آنجا وجود و شجاعت
فلک مملکت کی دهد رایگانی

دقیقی درین شعر نه تنها برای مملکت داری زر (ثروت) و شمشیر (ارتش) را ضروری می داند بلکه پادشاهی و حکومت را هم میراثی نه بلکه سزاوار کسی می داند که خرد دارد و شجاعت و تاکید می کند که فلک مملکت به رایگان ندهد. هرچند اصل عدالت درین شعر دقیقی به روشنی بیان نشده است، اما کینه و مهربانی شاید اشاره و توجیهی باشد برای عدالت.

این شعر و پیوند آن با مقالۀ آقای ریچارد برتون، خود می تواند موضوع یک بحث و مقالۀ مفصل دیگری باشد. اما در حال حاضر اینقدر می توان گفت که فرهنگی که بینش ابن بلخی و دقیقی را بازتاب می دهد و مملکتداری را می آموزاند، در حوزۀ زندگَی ما، فرهنگ پارسی- اسلامی است. فراموش کردن این فرهنگ و زدودن این فرهنگ از کار مملکتداری یعنی بربادی مملکت. دشمنان ما درست علیه همین فرهنگ کمر بسته اند.

برای آنهایی که خواهان خواندن مقالۀ آقای برتون باشند، به این تارنما در ایشیاتایمز آنلاین روی بیاورند.

 
http://www.atimes.com/atimes/South_Asia/SOU-01-190713.html

 

/ 1 نظر / 242 بازدید
Mohammad Ramezani Pour

با سلام به سایت ما نیز سری بزنید شاید مطالبی که میخواهید بدست آورید. جهت آمار بازدید و کسب رتبه با سایت پاتوق شهر تبادل لینک کنید.(وقت چندانی نمی گیرد.) راستی انجمن هم افتتاح شد که شما دوستان عزیز میتوانید مشکلات و سوالات خود را مطرح نمایید.(مخصوصا در زمینه ی وبلاگ و کد نویسی) آدرس سایت = http://www.patoghshahr.ir آدرس تبادل لینک = http://www.link.patoghshahr.ir آدرس انجمن سایت =http://www.patoghshahr.ir/Forum موفق باشید!