مجاهد و مقاومتگر، نه گاو مقدس!

 کسانی که به مجاهد و مقاومتگر احترام ندارند، کسانی اند که یا خود از متجاوزین سرخ و سیاه اند، یا مزدور استعمارگران اند و یا هم سیه دلان عقده مندی بیش نیستند.

پرسشهایی که مطرح می شوند اینست که آیا این احترام کسبی است و یا ذاتی و ابدی؟ آیا مجاهدین و مقاومتگران با چنین احترامی آفریده شده اند و یا این که به خاطر خدمت به جمع آنرا به دست آورده اند؟ آیا این احترام را به خاطر عبادات شباروزی، نمازخواندن، روزه گرفتن، تهجد ادا کردن، ختم قرآن و حج کردن و یا ذکات دادن به دست آورده اند یا به از سبب فداکاری به خاطر منافع و خواستهای جمعی مردم؟

 پاسخ به این پرسشها همه در یک جمله فشرده شده می تواند شود که، حرمت و احترام را یک مجاهد و مقاومتگر به خاطر زحمتکشی و فداکاری اش برای جمع، برای دیگران و برای مردم به دست آورده اند، نه به خاطر عبادت و زحمتکشی برای شخص خودش و یا به خاطر ثروت و مکنت و نام و نشان پدری اش.

نتیجه این که احترام به مجاهد و مقاومتگر کسبی است، نه ابدی و ذاتی. ازینرو همان گونه که این احترام کسب شده است، می تواند از دست برود. کنشها و کردارهایی بوده اند که سبب به دست آوردن این احترام شده اند و کردارهایی وجود دارد که می تواند سبب زایل شدن و از دست رفتن این احترام شود. به سخن دیگر تا وقتی که خوب کردی، مردمت خوب گویند و زمانی که از خدمت مردم به زاویۀ اهداف شخصی ات به کارهای ضد منافع جمع منحرف شدی، دیگر این احترام را هم از دست می دهی.

و اما شمار زیادی از سران و افراد رده های اولی دومی و حتی سومی جهاد و مقاومت امروز تصور می کنند که حرمت شان ابدی است و دیگر مسوولیتی در برابر جمع ندارند. چنین می انگارند که با به دست آوردن عنوان مجاهد و مقاومتگر دیگر بر جان و مال و ناموس و آبروی مردم و جامعه حق حاکمیت یافته اند و هرچه کنند، مردم مجبور و مکلف به پیروی از آنها و محکوم به خاموشی در برابر آنهایند. در حالی که کور خوانده اند. نه خدای بزرگ به کسی معافیت از مجازات می دهد و نه هم مردم. هم عمل خیر کسان نزد خدا و خلق خدا حساب می شود و هم اعمال شرشان.

کسانی که از نام جهاد و مقاومت به چوکی، ثروت و شهرت رسیده اند باید حرمت خود را نگه می داشتند. باید همچنان در خدمت مردم و خواستهای جمعی مردم می بودند. اما تصور بسیاری از آنها چنین بوده است که می توانند یر نام جهاد و مقاومت هر نابکاری یی بکنند و از این نام به معامله هایی برای شخص خودشان و خانواده های شان دست بزنند و اگر کسی هم از وجود ابرویی روی چشمان مبارک شان یاد آوری کرد، آن را مخالفت با مجاهد و مقاومتگر تلقی کنند. آیا در این صورت همچو مجاهد و مقاومتگری مشابه به گاو مقدس نمی شود؟  

در مذهب هندو گاو مقدس است. شاید کسانی که به هند سفر کرده اند، دیده باشند که گاوها روی جاده ها می خوابند، روی جاده ها مواد فضلۀ شان پراگنده می شود و راه را بند می اندازند اما کسی جرئت نمی کند که آنها را براند. چرا که این گاوها مقدس اند.

مجاهد و مقاومتگری که از نام جهاد و مقاومت برای خود معافیت از قانون و شریعت تراشیده است عنوانی جز گاو مقدس نمی توان به آنها داد. مجاهدی که به قاچاق مواد مخدر دست می زند، پول حرام به دست می آورد، رشوه می گیرد، رشوه می دهد، با جنایتکاران همدست است، از تفنگداران خویش برای مرعوب ساختن مردم استفاده می کند، قصرهای فرعونی ساخته است و با مردم با کبر و نخوت برخورد می کند، حقوق مردم را  به نفع شخصی اش با دولت معامله می کند، برای آسایش مردم کاری نمی کند..... چه می تواند باشد جز گاو مقدس؟

هرچند شمار زیادی در سلک گاوهای مقدس در آمده اند، اما بازهم اختیار به دست خود مجاهدین و مقاومتگران عزیز بوده و می باشد که بازهم در خدمت مردم و ملت خود قرار می گیرند و احترام خویش را در قلب مردم همچنان حفظ می کنند و یا این که به بزهکاری و جنایت و خیانت و معامله گری ادامه می دهند و از مردم می خواهند تا نه به گندگی های شان بنگرند، نه به شاخ زدنهای شان و نه به مزاحمت شان در راه و کار و زندگی مردم، بلکه به آنها به عنوان گاو مقدس نگاه و احترام شود!

 

 

 

 

 

 

/ 1 نظر / 22 بازدید
ღ❤ღ عبـــ♥ـــاس ღ❤ღ

.میخواهم برایت تنهایی را معنی کنم! در ساحل کنار دریا ایستاده ای , هوای سرد , صدای موج انتظار انتظار انتظار ... ... به خودت می آیی , یادت می آید دیگر نه کسی است که از پشت بغلت کند , نه دستی که شانه هایت را بگیرد , نه صدای که قشنگ تر از صدای دریا باشد اسم این تنهایی است وبتون خیلی زیباست قالب و مطالبش هم همینطور ممنون میشم به من هم بسری لطفت زیاد[گل][گل][گل]